Juliusz Betting

Budowniczy instrumentów muzycznych, właściciel Fabryki Fortepianów i Pianin Teodor Betting w Kaliszu
21.06.1866 17.11.1935 Wrocław

Biografia

Juliusz Betting urodził się 21 czerwca 1866 we Wrocławiu i zmarł 17 listopada 1935 w Lesznie. Był synem Teodora Bettinga, wytwórcy fortepianów, i Alicji z Kretschkerów. Uczył się w szkole powszechnej w Kaliszu, a od 1891 praktykował u ojca w Kaliszu oraz w wytwórni Bechsteina w Berlinie. Fabrykę ojca przejął w 1902.

Produkowane przez niego instrumenty zdobywały nagrody i dyplomy na europejskich wystawach (Paryż 1905, Antwerpia 1906). Fabryka uległa zniszczeniu w czasie I wojny światowej.

Betting wznowił działalność w 1921 w Lesznie. Sprowadził specjalistów z Kalisza, unowocześnił linię produkcyjną, nabywał patenty. Wprowadził do oferty małe pianino gabinetowe. Założył sklepy fabryczne w Częstochowie, Poznaniu i Wilnie, instrumenty eksportował do Niemiec, Rosji, na Litwę i Łotwę. Do 1939 firma wyprodukowała około 18 tysięcy fortepianów, w 1930 zdobywając złoty medal na międzynarodowej wystawie w Brukseli.

Należał do Towarzystwa Przyjaciół 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich im. Bolesława Chrobrego w Lesznie. W 1931 przekazał prowadzenie fabryki synowi Teodorowi (ur. 1897). Zmarł 17 listopada 1935 w Lesznie, został pochowany na miejscowym cmentarzu przy ulicy Kąkolewskiej. Był od 1896 żonaty z Alicją z Kretschkerów, oprócz syna Teodora miał córkę Jadwigę, zamężną z Karolem Mayem.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Przejęcie fabryki fortepianów ojca w 1902.
Nagrody i dyplomy na wystawach europejskich: Paryż 1905, Antwerpia 1906.
Złoty medal na międzynarodowej wystawie w Brukseli w 1930.
Wznowienie działalności w Lesznie w 1921 i rozbudowa firmy.

Ciekawostki

Wprowadził do oferty małe pianino gabinetowe.
Do 1939 wyprodukował około 18 tysięcy fortepianów.
Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich im. Bolesława Chrobrego w Lesznie.

Udostępnij