Richard Cassirer
Biografia
Richard Cassirer (ur. 23 kwietnia 1868 we Wrocławiu, zm. 20 sierpnia 1925 w Berlinie) był niemieckim lekarzem neurologiem.
Studiował medycynę, doktorat w 1891, asystent Carla Wernickego we Wrocławiu w klinice psychiatry.
W 1893 wyjechał do Wiednia, studiował u Richarda von Krafft-Ebing i Heinricha Obersteinera; potem został profesorem neurologii na Uniwersytecie w Berlinie, blisko współpracował z Hermannem Oppenheimem.
W 1921 ocenił stan psychiczny Soghomona Tehliriana, uznając psychozę wywołaną śmiercią bliskich podczas rzezi Ormian.
Max Liebermann namalował jego portret w 1918 r.; obraz w Tate Gallery w Londynie.
Był żonaty z Hedwig (Hede) Cassirer; mieli troje dzieci: Anamarie, Hansa, Thomas Wernera.
W nauce zajął się anatomią ośrodkowego układu nerwowego, opisał istotne aspekty stwardnienia rozsianego, zapaleń mózgu i poliomyelitis; wspólnie z Oppenheimem napisał Lehrbuch der Nervenkrankheiten für Ärzte und Studierende.
W 1901 opisał rzadką jednostkę chorobową o nieznanej do dziś etiologii, znaną dziś jako Crocqa-Cassirera.