Franciszek Borkowski
Biografia
Franciszek Borkowski urodził się 31 lipca 1957 roku we Wrocławiu i jest polskim szachistą, mistrzem międzynarodowym od 1980 roku.
W 1974 roku zdobył tytuł mistrza Polski juniorów do lat 20 w Grudziądzu. W 1975 roku zajął V miejsce w mistrzostwach Europy juniorów rozegranych w Groningen i zadebiutował w finale mistrzostw Polski seniorów w Poznaniu. Do roku 1989 wystąpił w finałowych turniejach sześć razy; najlepszy wynik osiągnął w 1988 w Lublinie, zajmując VI miejsce. W latach 1976–1977 dwukrotnie reprezentował Polskę na drużynowych akademickich mistrzostwach świata.
Wielokrotnie startował w ogólnopolskich oraz międzynarodowych turniejach, odnosząc sukcesy m.in. w 1976 Prisztina (III–IV miejsce), 1977 Jelenia Góra (I) i Eksjö (I), 1979 Słupsk (III–IV), 1984 Gdańsk (I) i Wrocław (II), 1985 Gdynia (I–II), 1986 Gdynia (II), 1987 Gdynia (III), 1990 Gdynia (mistrzostwa Polski w szachach błyskawicznych – III), 1991 Odense (I).
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1987 r., z wynikiem 2450 punktów, zajmował wówczas 3–4. miejsce wśród polskich szachistów (za Włodzimierzem Schmidttem i Markiem Hawełko, wspólnie z Robertem Kuczyńskim).