Stanisław Bronikowski
Biografia
Stanisław Bronikowski urodził się 23 lipca 1843 we Wrocławiu, w rodzinie szlacheckiej polsko‑niemieckiej. Był synem sławnego helenisty Antoniego, profesora gimnazjum w Poznaniu i Ostrowie Wielkopolskim, i Albertyny ze Święcickich, starszym bratem polonisty Kazimierza.
Ukończył Królewskie Katolickie Gimnazjum w Ostrowie, gdzie nauczał ojciec, i zaczął studia prawnicze na Uniwersytecie im. Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu, które musiał po dwóch latach przerwać z powodu początkowej gruźlicy płuc.
Po wybuchu wojny francusko‑pruskiej w 1870 r. powołano go jako podporucznika do armii pruskiej i mimo słabego zdrowia odbył całą dwuletnią kampanię.
Po powrocie do Wielkopolski w 1872 podjął pracę redaktora w poznańskiej gazecie Dziennik Poznański, gdzie pracował do śmierci. W okresie Kulturkampf został skazany na karę więzienia. W swojej pracy dziennikarskiej pisał głównie recenzje teatralne i literackie, zajmował się także publicystyką na tematy społeczne. Rozwijając myśl Karola Libelta, wspólność zatrudnień dla płci obojnej byłaby tylko anarchią w świecie społecznym, jaką byłaby w świecie moralnym wspólność żon i mężów, wystąpił w roku 1877 z polemicznym pismem Emancypacya i równouprawnienie kobiet, gdzie ostro potępiał emancypację kobiet.
Stanisław Bronikowski był żonaty ze swą kuzynką Heleną ze Święcickich i miał z nią pięcioro dzieci.