Oskar Robert Arthur von Bülow
Biografia
Oskar Robert Arthur von Bülow (ur. 11 września 1837 we Wrocławiu, zm. 19 listopada 1907 w Heidelbergu) był niemieckim prawnikiem i przedstawicielem pandektystyki, jednym z ważniejszych reprezentantów nauki prawa procesowego w Niemczech XIX wieku.
W latach 1855–1858 studiował prawo w Heidelbergu, Berlinie i Wrocławiu. W 1859 roku otrzymał stopień doktora nauk prawnych Uniwersytetu Wrocławskiego. Habilitację obronił w 1863 roku na Uniwersytecie Heidelberskim z zakresu prawa procesowego.
Potem zajmował się prawem rzymskim (a ściślej rzymskimi korzeniami postępowania cywilnego i postępowaniem skargowym) i dlatego był zaliczany do pandektystów. Pracował na uniwersytetach w Giessen i Tubingen. Do 1892 roku był zatrudniony na Uniwersytecie Lipskim, zajmując się stale procesem cywilnym. Jedną z jego publikacji było opracowanie: Klage und Urteil. Eine Grundfrage des Verhältnisses zwischen Privatrecht und Prozeß, Berlin 1903.
7 sierpnia 1877 król Karol Wirtemberski nadał mu order korony wirtemberskiej i podniósł do stanu szlacheckiego. Oskar von Bülow zasiadał też w radzie sprawiedliwości Królestwa Saksonii (Königlich Sächsischer Geheimer Justizrat).