Krzysztof Jerzy Bojko
Biografia
Krzysztof Jerzy Bojko urodził się 27 stycznia 1963 roku we Wrocławiu. W młodości kontynuował naukę we Wrocławiu, uczęszczając do Szkoły Podstawowej nr 45 i II Liceum Ogólnokształcącego im. Piastów Śląskich. W tym okresie wstąpił do harcerstwa i działał w 27. Wrocławskiej Drużynie Harcerskiej, pełniąc kolejno funkcje zastępowego, drużynowego i wpływając na rozwój środowiska harcerskiego w mieście. Dzięki jego zaangażowaniu drużyna stała się zalążkiem przyszłego szczepu i hufca Wigry.
W listopadzie 1981 dołączył do Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego, postulującego odkomunizowanie ruchu harcerskiego i przywrócenie zasady tolerancji religijnej. Grupa ta stała się de facto niezależną organizacją, mimo formalnego utrzymania w strukturach ZHP.
W 1982 wstąpił do Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Jako kleryk kontynuował harcerską działalność, organizując Harcerski Ruch Liturgiczny od 12 września 1984 oraz Harcerski Krąg Klerycki i Duszpasterstwo Harcerskie we Wrocławiu. W latach 1986–1988 zaangażował się w organizację Krajowego Porozumienia Kręgów Kleryckich przy Duszpasterstwie Harcerskim.
Po otrzymaniu święceń kapłańskich 21 maja 1988 objął funkcję przewodniczącego Porozumienia Kręgów Kleryckich i wspierał powstanie Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej w 1989 roku. Pracę duszpasterską kontynuował w parafii Aniołów Stróżów w Wałbrzychu, gdzie najpierw był komendantem szczepu, a następnie komendantem ZHR Wadmal. Sprawował także funkcję Rejonowego Duszpasterza Harcerskiego. W 1992 został Diecezjalnym Duszpasterzem Harcerskim Diecezji Legnickiej, a w 1993 otrzymał nominację na Kapelana Zespołu Głównej Kwatery Harcerzy ZHR i został członkiem Rady Krajowej Duszpasterstwa Młodzieży Harcerskiej. W latach 1993–1995 był Kapelanem Naczelnym ZHR.
W latach 1994–1999 prowadził kolejne ruchy duszpasterskie i parafie Dolnego Śląska. W 1996 został skierowany do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Legnicy, gdzie kierował Białą Służbą i tworzył nowe drużyny harcerskie. W 1999 współtworzył Dolnośląski Hufiec Harcerzy Zachód. Jako Diecezjalny Duszpasterz Harcerski Diecezji Legnickiej i Komendant Dolnośląskiego Hufca Zachód otoczył opieką dawny obóz koncentracyjny Gross Rosen w Rogoźnicy, miejsce męczeńskiej śmierci Floriana Marciniaka.
Nowy etap działalności duszpasterskiej nastąpił w 2002 roku, gdy ks. Krzysztof Bojko został proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Białej. W tej roli kontynuował pracę z harcerzami i kresowianami, zakładał organizacje kresowe i dążył do popularyzacji kultury i historii Kresów II Rzeczypospolitej. Był pomysłodawcą Stowarzyszenia Kresy – Przeszłość i Przyszłość, objął także funkcje jego wiceprezesa. Dzięki kontaktom ze środowiskami harcerskimi Litwy i Ukrainy podjął się funkcji kapelana Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich oraz Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej; dążył także do utworzenia Muzeum Dokumentacji Kresów Wschodnich, planowanego w Legnicy.
Zmarł 10 listopada 2013 roku po ciężkiej chorobie. Został pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu.
W pracach naukowych Bojko zajmował się historią duchowieństwa katolickiego w polskim ruchu harcerskim. W czasie studiów napisał pracę magisterską pt Udział duchowieństwa katolickiego w polskim ruchu harcerskim w latach 1911–1920 i, posługując się pseudonimem Jerzy Mikulicz, opublikował artykuły w Czuwajmy o kapelanach harcerskich. W 1997 obronił doktorat pt Działalność duchowieństwa katolickiego w ZHP w latach 1921–1939. Jego praca została uznana za istotne uzupełnienie historiografii harcerstwa. Później zajmował się także działalnością harcerstwa na Litwie w pierwszych latach II wojny światowej.
W zakresie działalności publicystycznej poruszał kwestie programu wychowania i religijnej, wskazując na wychowanie integralne obejmujące rozwój religijny i moralny oraz prospołeczne wartości. Jako kapłan i kapelan ZHR wydał Podręcznik duszpasterza harcerskiego i publikował wspomnienia z podróży do Lwowa i Drohobycza.