Krzysztof Bracha
Biografia
Krzysztof Bracha urodził się 7 czerwca 1959 roku we Wrocławiu. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Jana Śniadeckiego w Kielcach (1978) i studiował historię w Instytucie Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach (1980–1984).
Doktorat uzyskał w 1994 na Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN w Warszawie na podstawie pracy Problematyka traktatu Mikołaja z Jawora De superstitionibus (1405 r.), promotorem był Stanisław Bylina. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 2007 na Akademii Świętokrzyskiej w oparciu o rozprawę pt. Nauczanie kaznodziejskie w Polsce późnego średniowiecza. Sermones dominicales et festivales z tzw. kolekcji Piotra z Miłosławia. Postanowieniem Prezydenta RP z 14 sierpnia 2014 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.
W 1984 rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, przekształconej następnie w Akademię Świętokrzyską i Uniwersytet Jana Kochanowskiego. Początkowo zatrudniony był na stanowisku asystenta, a później adiunkta (1995) i profesora (2008). Związany był z Zakładem Historii Średniowiecznej w Instytucie Historii na Wydziale Humanistycznym (do 1 lutego 2025 r.). 2008–2018 zatrudniony jako profesor nadzwyczajny w Zakładzie Badań Źródłoznawczych i Edytorstwa Instytutu Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN w Warszawie; obecnie profesor w Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie, gdzie kieruje Pracownią Literatury Średniowiecza (od 2025).
Był stypendystą naukowym Deutscher Akademischer Austauschdienst (Historisches Seminar, Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg: 1990–1991, pod kierownictwem prof. Jürgena Miethke), Institut für Europäische Geschichte, Abteilung Religionsgeschichte w Moguncji pod kierownictwem prof. Rolfa Decot (2000), Fundacji Lanckorońskich z Brzezia (Rzym, 2003) oraz Polnische Historische Mission na Julius-Maximilians-Universität Würzburg (2015).
Zajmuje się historią wieków średnich, historią kultury popularnej tego okresu (magia, czary, przesądy, słowiańska i germańska demonologia ludowa, kulty pątnicze), inkwizycją w Heidelbergu w XV w., edytorstwem średniowiecznych łacińskich źródeł pastoralnych, kaznodziejstwem w Polsce i w Europie Środkowej późnego średniowiecza, dziedzictwem kulturowym łysogórskiego opactwa benedyktynów na Świętym Krzyżu w średniowieczu. Autor ponad 200 publikacji m.in. w „Studiach Historycznych”, „Kwartalniku Historycznym”, „Przeglądzie Historycznym”, „Quaestiones Medii Aevi Novae”, „Przeglądzie Humanistycznym”, „Medieval Sermon Studies”, „Studiach Źródłoznawczych”, „Sobótce”, „Mitteilungen des Instituts für Österreichische Geschichtsforschung”; „Zeitschrift für Religions- und Geistesgeschichte”.
Członek: Heidelberg Alumni International; International Medieval Sermons Studies Society; Polska Grupa Commission Internationale d’Histoire Ecclésiastique Comparée (CIHEC) przy Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie; Corresponding Fellow of the Centre for Medieval Studies at Charles University and the Czech Academy of Sciences in Prague.
W 2021 otrzymał Nagrodę Miasta Kielce. Od 2022 przewodniczy Społecznej Radzie Kultury Prezydenta Miasta Kielc oraz Stowarzyszeniu Per crucem, które zajmuje się wspieraniem dziedzictwa kulturowego Świętego Krzyża we współpracy z klasztorem Misjonarzy Oblatów MN. Do 2024 był członkiem jednego z zespołów doradczych w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Żonaty z historykiem Lidią Michalską-Brachą.