Julius Bruck
Biografia
Julius Bruck (ur. 6 października 1840 we Wrocławiu, zm. 20 kwietnia 1902 tamże) – niemiecki lekarz dentysta, praktykował we Wrocławiu. Pamiętany jest za pionierskie prace nad przyrządami do oświetlania jam ciała, opartych na metodzie diafanoskopii.
Urodził się 6 października 1840 roku jako najstarszy z trzech synów żydowskiego lekarza dentysty Jonasa Brucka (1813–1883) i Rosalie z domu Marle. Jonas Bruck był synem kupca, jego rodzina pochodziła z Raciborza. Brat Juliusa Felix (1843–1911) studiował prawo we Wrocławiu i Heidelbergu.
Julius wcześnie zainteresował się medycyną i zdecydował się pójść w ślady ojca. Studiował we Wrocławiu, Berlinie, Bonnie, w Paryżu. W 1858 roku ukończył studia, w 1866 roku w Erlangen doktoryzował się. Od 1863 do 1867 roku pracował we wrocławskiej klinice Albrechta Theodora Middeldorpfa. W 1871 roku został Privatdozentem odontologii na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1873 roku otworzył prywatny Instytut Stomatologiczny (jego ojciec otworzył prywatną poliklinikę w 1862 roku).
W 1890 roku Instytut uznano za samodzielną katedrę Uniwersytetu Wrocławskiego i państwo odkupiło go od Brucka. Rok później Bruck został profesorem tytularnym. Był również honorowym członkiem Ehrenmitglied des Vereins schlesischer Zahnärzte i otrzymał kilka wysokich odznaczeń państwowych.
W 1895 roku ze względów zdrowotnych Bruck zmuszony był udać się na emeryturę. Zmarł w 1902 roku, pochowany jest w rodzinnym grobowcu na Starym Cmentarzu Żydowskim we Wrocławiu. Syn Walther Wolfgang Bruck (1872–1937) również wybrał zawód lekarza stomatologa i karierę akademicką.
Dorobek naukowy
Poza praktyką lekarską Bruck zajmował się innymi zagadnieniami, m.in. próbował skonstruować przyrząd do oświetlania jam ciała niedostępnych wzrokowi lekarza. W 1867 roku przy pomocy rozgrzanego do białości drucika platynowego chłodzonego usiłował oświetlić wnętrze jamy ustnej pacjenta. W podobny sposób dokonał próby oświetlania pęcherza moczowego poprzez wprowadzenie doodbytnicy przyrządu wyposażonego w rozżarzoną pętlę i chłodzonego wodą.
Publikacje i prace inspirowały rozwój endoskopii stomatologicznej i związanych z nią technik. W wyniku prac opublikował m.in. stomatoscopes i urethroscopes do oświetlania jamy ustnej, z uwzględnieniem różnych zastosowań i technik.