Johann Friedrich Burg
Biografia
Johann Friedrich Burg (ur. 13 maja 1689 we Wrocławiu, zm. 4 lipca 1766 tamże) był niemieckim duchownym luterańskim i kaznodzieją we Wrocławiu.
Urodził się w rodzinie praktykującego we Wrocławiu doktora medycyny. W 1706 r. ukończył wrocławskie gimnazjum elżbietańskie, a następnie studiował na uniwersytecie w Lipsku uzyskując tam w 1708 r. tytuł magistra. Po studiach odbył podróże samokształcące do Londynu i miast dzisiejszej Holandii i Belgii, po czym powrócił na macierzystą uczelnię uzyskując tam w 1711 tytuł bakałarza teologii.
Później przyjechał do rodzinnego miasta, gdzie pracował jako pastor, m.in. w kościele pw. Marii Magdaleny. W 1735 r. mianowany proboszczem parafii przy kościele św. Elżbiety i inspektorem kościołów oraz szkół we Wrocławiu. W 1742 r. został mianowany nadradcą konsystorialnym Śląskiego Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Na stanowisku tym istotnie przyczynił się do rozwoju Kościoła w zarządzanej prowincji, a jednocześnie prowadził politykę utrzymywania dobrych stosunków z Kościołem katolickim na Śląsku. W 1736 r. uniwersytet w Halle nadał mu tytuł doktora honoris causa.
Burg był autorem kilku teologicznych lub kaznodziejskich publikacji: Einleitung zur natürlich-vernünftigen und christlichen Sittenlehre (Breslau 1736), Institutiones theologiae theticae cum librorum (Breslau 1739, późniejsze wydania 1746 i 1766), Evangelisches Gesangbuch für die königlich schlesischen Lande (1742) i sześciotomowego zbioru kazań opublikowanego w latach 1750–1756.