Gabriel Chmura
Biografia
Urodzony we Wrocławiu w 1946 roku Gabriel Chmura wyemigrował z rodziną do Izraela w 1957 roku. W Tel Awiwie studiował dyrygenturę, fortepian i kompozycję (1964–1968); kontynuował edukację pod kierunkiem Dervaux w Paryżu oraz Swarowsky w Wiedniu.
Wyniki konkursowe otworzyły mu drogę do kariery: pierwsza nagroda w Besançon (1970), nagroda na konkursie Herberta von Karajana w Berlinie (1971) oraz złoty medal na Konkursie La Scala w Mediolanie (1971). Przez kilkanaście lat kierował orkiestrami w Niemczech (Akwizgran, Bochum) i Kanadzie (Ottawa). Debiut operowy nastąpił w 1974 roku w monachijskiej inscenizacji Otella Verdiego.
W latach 2001–2007 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Współpracował z Teatrem Wielkim w Warszawie oraz Teatrem Wielkim im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, gdzie był dyrektorem artystycznym. Od 2015 był pierwszym dyrygentem gościnnym Filharmonii Krakowskiej.
Wśród licznych nagrań znalazły się realizacje dla Chandosa z utworami Wajnberga. Dyrygował Pasażerką Wajnberga w Warszawie i wprowadził na polskie sceny operę Portret w Teatrze Wielkim w Poznaniu; przywrócił na polskie sceny po ponad wieku Śpiewaków Norymberskich Wagnera.
W 2013 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, a w 2016 odznaczony Złotym Medalem Gloria Artis. Zmarł 17 listopada 2020 roku w Brukseli; pochowany 23 listopada na cmentarzu gminy miejskiej Etterbeek w Wezembeek-Oppem.