Bogusław Marian Banaszak
Biografia
Urodził się 3 lutego 1955 roku we Wrocławiu. Studia prawnicze odbywał na Uniwersytecie Wrocławskim w latach 1973–1975, a w 1983 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy Cechy ustrojowe państw socjalistycznych w Azji napisana pod kierunkiem Aleksandra Patrzałka. W 1991 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Sądownictwo konstytucyjne a ochrona podstawowych praw obywateli.
W semestrze letnim 1994 był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Wiedeńskim. Od 1998 był profesorem nauk prawnych.
Został wykładowcą prawa konstytucyjnego i prawa administracyjnego na Uniwersytecie Wrocławskim oraz w Collegium Polonicum w Słubicach, wspólnej placówce Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza i Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Przez kilkanaście lat pełnił funkcję kierownika Katedry Prawa Konstytucyjnego UWr.
W wyborach parlamentarnych w 1991 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z listy Partii Konserwatywno-Liberalnej. W wyborach samorządowych w 1998 bez powodzenia ubiegał się o mandat radnego sejmiku dolnośląskiego z listy Stowarzyszenia Ekologicznego. Od maja 2000 do października 2001 był członkiem Rady Doradczej do spraw Praw Człowieka przy Ministrze Spraw Zagranicznych. 4 listopada 2004 odebrał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Peczu, natomiast w 2010 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Pitesti w Rumunii.
W związku z wydaniem w 2003 polsko-niemieckiego Słownika prawa i gospodarki pod jego redakcją, Bogusław Banaszak został posądzony o plagiat. Toczył się przeciwko niemu proces w sprawie cywilnej z powództwa dr Aliny Kilian, autorki Słownika języka prawniczego i ekonomicznego wydanego w 2000. W listopadzie 2015 Sąd Okręgowy w Warszawie wydał nieprawomocny wyrok za naruszenie praw autorskich, nakazując zapłacenie 25 tys. zł zadośćuczynienia. Prof. Banaszak wraz z wydawnictwem C.H. Beck odwołali się od wyroku.
Od 2010 był członkiem korespondentem hiszpańskiej Królewskiej Akademii Nauk. Był doradcą Rzecznika Praw Obywatelskich Janusza Kochanowskiego i przewodniczącym Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów.
W listopadzie 2010 został zgłoszony przez posłów Platformy Obywatelskiej jako kandydat na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Po nieudzieleniu mu rekomendacji przez prezydium klubu PO w związku z ujawnieniem zarzutów o plagiat zrezygnował z kandydowania.
Przygotowywał opinie zlecone przez Biuro Analiz Sejmowych w czasie kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego, a także głosowania Sejmu RP w Sali Kolumnowej. Ekspertyzy były korzystne dla Prawa i Sprawiedliwości; w jednej uznał, że TK powinien orzekać o zgodności ustawy z Konstytucją w oparciu o nią samą. Wylansował także zasadę autonomii parlamentarnej, podnosząc ją do rangi normy konstytucyjnej. W październiku 2016 przygotował opinię dla Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, uznając, że uchwała o projekcie budżetu TK na 2017 jest nieważna z powodu niewłaściwego składu Zgromadzenia Ogólnego Sędziów TK.
W kwietniu 2016 został nominowany przez rząd Beaty Szydło przedstawicielem Polski w tzw. Komisji Weneckiej. W styczniu 2017 wybrany przez Sejm członkiem Trybunału Stanu.
W czerwcu 2017 wspólnie z Anną ŁabnoiBogumiłem Szmulikiem opracował na zlecenie partii Prawo i Sprawiedliwość ankietę w sprawie nowej konstytucji kierowaną do polskich prawników-konstytucionalistów. Na ponad 102 rozesłane ankiety 11 osób odpowiedziało.
Autor ponad 250 prac naukowych, w tym monografie, podręczniki, studia i artykuły, z których kilkadziesiąt opublikowano za granicą.
Był członkiem założycielem i prezesem Dolnośląskiego Stowarzyszenia Ekologicznego, które przez lata blokowało autostradową obwodnicę Wrocławia. W pobliżu planowanej trasy znajdował się jego dom.
Zmarł 9 stycznia 2018 roku w Warszawie podczas podróży samolotem z powodu zawału serca. 18 stycznia 2018, po mszy pogrzebowej w Głosce, został pochowany na cmentarzu w Miękini.