Abraham Ascher
Biografia
Abraham Ascher (ur. 26 sierpnia 1928 we Wrocławiu) – amerykański historyk i profesor, specjalizujący się w historii Rosji, zwłaszcza okresu ostatnich Romanowów.
Pochodził z galicyjskich Żydów, którzy osiedlili się we Wrocławiu w 1920 roku i prowadzili sklep. Jego ojcem był Jakob, a matką Feiga Ascher.
W lipcu 1939 roku Ascher wraz z matką opuścili Wrocław, wyjeżdżając do Anglii; w 1943 roku przybyli do Nowego Jorku, gdzie mieszkał jego ojciec.
W 1950 roku uzyskał obywatelstwo amerykańskie. Ukończył studia historyczne: licencjat w 1950 na City College (CUNY), magister 1951 na Columbia University i doktorat w 1957. Był wykładowcą na różnych uczelniach amerykańskich, m.in. w Graduate School of City University of New York.
Ożenił się 29 czerwca 1958 r. Ma troje dzieci: Deborah, Rachel, Stephen. Syn Stephen L. Ascher jest współprzewodniczącym firmy w zakresie postępowania sądowego i egzekucji papierów wartościowych.
Wybitnym profesorem specjalizującym się w historii Rosji, zwłaszcza okresu ostatnich Romanowów. Jego badania obejmowały źródła historyczne w formie wspomnień, archiwów i gazet, oraz opisał wydarzenia w latach 1903–1907, które doprowadziły do rewolucji. Opublikował również badania nad życiem społeczności żydowskiej w nazistowskim Wrocławiu.
Kariera zawodowa obejmowała pracę jako niezależny autor scenariuszy radiowych dla Voice of America (1952); pracę w Brooklyn College (1953–1957) na różnych stanowiskach, a także przewodniczącego wydziału (1974–1976).
W latach 1957–58 pracował jako analityk badań międzynarodowego komunizmu w Departamencie Stanu; był adiunktem historii na Stony Brook University (1958–60) i instruktorem na Rutgers University (1956–57).
Otrzymał liczne stypendia i członkostwa w towarzystwach naukowych, m.in. Rockefeller Foundation (1963–1964), Hoover Institution Summer Grant (1965–1966), American Council of Learned Societies (1968–69) i NEH (1974–1975) oraz inne.
Wydał m.in. prace o historii Rosji, w tym 'Pavel Axelrod and the Development of Menshevism' (Harvard University Press, 1972); 'The Mensheviks in the Russian Revolution' (Cornell University Press, 1976); 'The Revolution of 1905' (vol. 1, 1988; vol. 2, 1992) oraz 'P. A. Stolypin: The Search for Stability in Late Imperial Russia' (Stanford University Press, 2002); 'A Community under Siege. The Jews of Breslau under Nazism' (Stanford University Press, 2007).